UMÓW WIZYTĘ
Choroby KręgosłupaKyphoplastyka balonowa
IKONA-KREGOSLUP1

CENTRUM LECZENIA CHORÓB KRĘGOSŁUPA

KYPHOPLASTYKA BALONOWA

Kyphoplastyka jest małoinwazyjnym zabiegiem przezskórnym, który nastawia i wzmacnia kręgi w przypadku urazowych złamań kompresyjnych.

Stosowana również w przypadku złamań osteoporotycznych, kiedy po nastawieniu, do złamanego kręgu wstrzykiwany jest materiał, przypominający cement. Zabieg ten nastawia i stabilizuje złamania oraz w większości przypadkach redukuje dolegliwości bólowe. Zadaniem kyphoplastyki jest również zapobieganie zapadaniu się kręgów, co pozwala uchronić kręgosłup przed dalszymi deformacjami. Zabieg przywraca prawidłowe ułożenie kręgów, co w konsekwencji poprawia ogólną postawę pacjenta.

HISTORIA

Kiedy kyphoplastyka i wertebroplastyka nie były jeszcze znane, w leczeniu złamań kręgosłupa, wywołanych osteoporozą, stosowano leczenie zachowawcze. Obejmowało ono uśmierzenie bólu za pomocą środków farmakologicznych, ziół. Rekomendowano także odpoczynek w pozycji leżącej oraz noszenie gorsetu. W 1984 roku opracowano we Francji technikę chirurgiczną o nazwie wertebroplastyka. Następnie 18 lat później Urząd ds. Żywności i Leków zatwierdził balon, KyphX Inflatable Bone Tamp, który od tego czasu można było wykorzystywać w leczeniu złamań.

WSKAZANIA

Zabieg kyphoplastyki przeprowadza się najczęściej u pacjentów, u których zdiagnozowano złamania kompresyjne trzonów kręgosłupa w przebiegu osteoporozy, jeśli deformacje, do których doszło były stosunkowo niedawno lub przypadku złamań urazowych. W celu zwiększenia prawdopodobieństwa odpowiedniego zrostu, operacja powinna być przeprowadzona w ciągu ośmiu tygodni od złamania.

Należy zaznaczyć, że zabieg kyphoplastyki nie koryguje już istniejącej przed złamaniem deformacji kręgosłupa. Dlatego niektórym pacjentom, cierpiącym na osteoporozę, odradza się ten zabieg.

Kyphoplastykę powinno się wykonać tuż po złamaniu i postawieniu diagnozy. Będzie ona skuteczniejsza. Większe będą też szanse na osiągnięcie znacznej poprawy ułożenia kręgów. Za szybkim przeprowadzeniem zabiegu, tzn. w ciągu dwóch tygodni od złamania, przemawiają takie objawy jak:

  • deformacja kyfotyczna powstała w wyniku świeżego złamania,
  • ostry, silny ból, którego nie da się wyeliminować za pomocą leków,
  • znaczne ograniczenie funkcjonowania organizmu, przykładowo: brak możliwości stania lub chodzenia.

Kyphoplastykę czasami wykonuje się w przypadku, w którym złamania prowadzą do znacznej utraty wzrostu oraz zniekształceń kątowych, a także, w których kręgi zapadają się w sposób postępujący. Czynnikami, które przemawiają za szybkim przeprowadzeniem kyphoplastyki, są także złamania wielokrotne (u pacjentów u których doszło kiedyś do złamania kompresyjnego) oraz złamania zlokalizowane na odcinku, w którym odcinek piersiowy kręgosłupa łączy się z lędźwiowym.

Po całkowitym zrośnięciu się złamania kompresyjnego, potwierdzonego w badaniu rezonansem magnetycznym lub w badaniu kości z wykorzystaniem izotopów promieniotwórczych, nie powinno się już przeprowadzać zabiegu kyphoplastyki, nawet jeśli pacjent skarży się na ból. Dolegliwość ta, towarzysząca zrośnięciu się, ma zazwyczaj charakter mięśniowy i wynika ze stałej deformacji kręgosłupa.

Jak wynika z badań, większość złamań kompresyjnych, zrasta się w ciągu trzech miesięcy od pierwszych dolegliwości, czyli bólu. Jeśli złamanie nie zrasta się w ciągu sześciu tygodni, szanse na wyeliminowanie bólu znacznie wzrastają, i wynoszą aż 90%. Zabieg kyphoplastyki nie skoryguje jednak w tym przypadku powstałej deformacji kręgosłupa – tu niekorzystny wpływ ma czas między złamaniem,a przeprowadzeniem operacji.

W przypadku młodych pacjentów, kyphoplastykę wykonuje się w momencie, gdy doszło do kompresyjnego złamania kręgu w wyniku urazu lub innych chorób, mających negatywny wpływ na kręgosłup (szpiczak mnogi, chłoniak, choroby nerek, rak przerzutowy). Osłabienie kości może być spowodowane przyswajaniem silnych leków, jak np. sterydy, a do złamania może dojść nawet z upadku z małej wysokości lub podczas skrętu tułowia.

OPIS TECHNIKI OPERACYJNEJ

Neurochirurg po podaniu znieczulenia wprowadza dwie igły kostne do trzonu złamanego kręgu. Czasami potrzebne są niewielkie nacięcia do 0,5 cm długości przez które wprowadza się narzędzie. Zabieg wykonywany jest pod kontrolą RTG, metodą fluoroskopii, dzięki której narzędzia umiejscowione są w odpowiednim miejscu. Następnie lekarz wprowadza do kręgu specjalny balon. Umiejscowiony we właściwym miejscu, zostaje napełniony cieczą. Podczas napełniania, elementy złamanego kręgu oddalają się od siebie, a następnie powracają do bardziej naturalnej pozycji. Wypełnienie to wygładza (sprasowuje) także miękki materiał wewnątrz kręgu i tworzy w nim pustą przestrzeń. W końcowym etapie operacji balon jest wyjmowany, a neurochirurg za pomocą specjalnych instrumentów pod niskim ciśnieniem wypełnia przestrzeń polimetakrylanem metylu (PMMA), przypominającym cement. Po wstrzyknięciu, materiał ten szybko twardnieje i tym samym szybko stabilizuje kość.

Zabieg kyphoplastyki, jeśli wykonywany jest w jednym trzonie, trwa około godziny. Przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Od razu po nim pacjent obserwowany jest przez kilka godzin na sali pooperacyjnej, po czym zostaje przeniesiony na salę ogólną. Okres hospitalizacji trwa co najmniej dobę.

Po operacji pacjent zazwyczaj nie musi nosić gorsetu oraz może powrócić do normalnej codziennej aktywności. Jeśli jednak otrzyma wypis ze szpitala w dniu samego zabiegu, konieczne jest zorganizowanie odpowiedniego transportu. Ból po zabiegu może zostać całkowicie wyeliminowany bądź złagodzony w ciągu dwóch dni. Pacjenci powinni przez minimum sześć tygodni prowadzić spokojny tryb życia i unikać wysiłku, np. dźwiganie, podnoszenie ciężkich przedmiotów.

Jeśli operacja była wykonywana w sytuacji, w której zdiagnozowano osteoporozę, pacjent powinien zgłosić się do Poradni Osteoporozy.

Po zabiegu kyphoplastyki, w celu wzmocnienia mięśni kręgosłupa, obligatoryjna jest fizjoterapia. Można ją rozpocząć ok. 2 tygodnie po zabiegu.

MOŻLIWE POWIKŁANIA

Kyphoplastyka, podobnie do wertebroplastyki, jest zabiegiem chirurgicznym, w którym może dojść do uszkodzenia nerwu lub rdzenia kręgowego. W czasie operacji może dojść również do ucisku rdzenia, który spowodowany jest wyciekiem PMMA do żył lub przestrzeni nadtwardówkowej. Tak jak w przypadku każdego zabiegu chirurgicznego może pojawić się reakcja alergiczna m.in. na znieczulenie oraz infekcje.

OPIS TECHNIKI OPERACYJNEJ

Inną możliwością leczenia chirurgicznego jest wertebroplastyka lub nastawienie metodą Spine Jack® System.

Alternatywą dla leczenia operacyjnego jest zmiana stylu życia. Wskazana jest duża ilość odpoczynku oraz ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Pacjent powinien nosić gorset oraz zażywać leki, uśmierzające ból. Środki te mają na celu zwiększenie komfortu i jakości życia w okresie, w którym złamanie się zrasta. Leczenie zachowawcze trwa około 6-12 tygodni. Mniejsza aktywność fizyczna prowadzi do większego zaniku kości, co może doprowadzić do większego ryzyka wystąpienia kolejnych złamań. Podczas zrastania się kości może dojść do postępującego zapadania się złamania, co łączy się bezpośrednio z powstaniem większych zniekształceń. Długotrwałe zażywanie leków przeciwbólowych tez może przyczynić się do pogorszenia stanu zdrowia pacjenta – mogą wystąpić powikłania i różne skutki uboczne.

dr Jurij Kseniuk

METODY LECZENIA: