Terapia TECAR – czym jest i jak działa?

Ból, ograniczenie ruchomości, obrzęki po urazach czy przewlekłe stany zapalne potrafią skutecznie obniżyć jakość codziennego życia. Współczesna medycyna stale poszukuje rozwiązań, które nie tylko zmniejszają dolegliwości bólowe, ale przede wszystkim stymulują organizm do odbudowy na poziomie komórkowym. Jednym z najbardziej rewolucyjnych osiągnięć w tej dziedzinie jest terapia TECAR. To nowoczesna, bezpieczna i całkowicie bezbolesna metoda, która pozwala pacjentom na znacznie szybszy powrót do pełnej sprawności po kontuzjach, operacjach oraz w przebiegu chorób przewlekłych.

Terapia TECAR (skrót od Transfer of Electricity Capacitive and Resistive) to innowacyjna metoda fizykoterapii, która wykorzystuje prąd o częstotliwości radiowej do stymulacji naturalnych procesów biologicznych w tkankach. Unikalność tej technologii polega na tym, że nie dostarcza ona ciepła z zewnątrz, lecz generuje je wewnątrz uszkodzonych tkanek poprzez wzbudzenie naturalnej energii komórkowej. Zabieg wykazuje dwukierunkowe, synergistyczne działanie:

1. Efekt biostymulacyjny (atermiczny): Pobudza metabolizm komórkowy, zwiększa produkcję ATP (energii komórkowej) i przyspiesza naturalną regenerację tkanek bez generowania odczuwalnego ciepła. Jest to kluczowe w stanach ostrych.
2. Efekt termiczny i hipertermiczny: Rozszerza naczynia krwionośne, znacząco poprawia mikrokrążenie, dotlenia tkanki oraz przyspiesza drenaż limfatyczny. Pomaga to w szybszym usuwaniu produktów przemiany materii i redukcji obrzęków.

Dzięki możliwości pracy zarówno w trybie bezcieplnym (atermicznym), jak i termicznym, terapia działa skutecznie zarówno w stanach ostrych (świeżo po urazie), jak i przewlekłych, obejmując swoim działaniem tkanki miękkie, takie jak mięśnie, więzadła oraz ścięgna.

Terapia TECAR nie jest zabiegiem stosowanym w izolacji. W rękach doświadczonego fizjoterapeuty stanowi potężne narzędzie terapeutyczne, przyspieszające efekty tradycyjnej terapii manualnej i ćwiczeń.

Najczęstsze wskazania medyczne obejmują:

• Urazy i kontuzje sportowe:
  • Zerwanie więzadła
  • Skręcenie stawu skokowego
  • Złamania (przyspieszenie zrostu kostnego)
  • Uszkodzenia stożka rotatorów w stawie barkowym
• Zespoły bólowe kręgosłupa i nerwów:
  • Bóle odcinka szyjnego i lędźwiowego kręgosłupa
  • Lumbago
  • Rwa kulszowa oraz rwa barkowa
• Stany zapalne i przeciążeniowe:
  • Łokieć tenisisty oraz łokieć golfisty
  • Zapalenie rozcięgna podeszwowego (często powiązane z ostrogą piętową)
  • Zapalenie torebki stawowej
• Schorzenia przewlekłe:
  • Choroby zwyrodnieniowe stawów
  • Ból artretyczny (zwyrodnieniowy i reumatoidalny)
  • Migreny i napięciowe bóle głowy

Zabieg przeprowadzany jest na sali fizjoterapii i charakteryzuje się wysokim komfortem dla pacjenta:

• Przebieg procedury: Wykwalifikowany fizjoterapeuta aplikuje na skórę specjalny krem przewodzący, a następnie przykłada do zmienionej chorobowo okolicy dedykowaną głowicę emitującą fale prądowe.
• Odczucia pacjenta: Zabieg jest całkowicie bezbolesny. Pacjenci najczęściej opisują go jako niezwykle przyjemny, relaksujący masaż z odczuciem delikatnego, głębokiego ciepła.
• Czas trwania: Pojedyncza sesja trwa zazwyczaj do 30 minut (czas dopasowywany jest indywidualnie do schorzenia i potrzeb pacjenta).

Kwalifikacja do zabiegu TECAR

Zalecenia do wykonania terapii Tecar podejmuje lekarz ortopeda. Podczas wizyty kwalifikacyjnej, lekarz przeprowadza z pacjentem wywiad i wystawia skierowanie na procedurę. Rehabilitant dobiera odpowiednie techniki celem uzyskania jak najlepszego efektu końcowego – uśmierzenia bólu pacjenta. Terapię Tecar może zlecić także fizjoterapeuta bazując na zleceniach lekarskich lub fizjoterapeutycznych.

Procedura wykonywana jest w Centrum Rehabilitacji LUX MED Szpital Carolina przez wykwalifikowanego rehabilitanta.

Mimo że terapia TECAR jest procedurą nieinwazyjną i wysoce bezpieczną, istnieją stany kliniczne wykluczające jej zastosowanie.

Przeciwwskazania ogólne (dla terapii termicznej i atermicznej):

• Ciąża
• Choroby nowotworowe lub ich podejrzenie (w tym u pacjentów w trakcie radioterapii)
• Wszczepione i zewnętrzne urządzenia elektroniczne (np. rozrusznik serca, kardiowerter-defibrylator, pompy lekowe, implant ślimakowy, neurostymulatory)
• Nieleczone zaburzenia krzepnięcia krwi oraz skłonność do krwawień
• Nieleczone zaburzenia sercowo-naczyniowe (m.in. niewydolność mięśnia sercowego, dusznica bolesna, zatorowość płucna)
• Nieleczone nadciśnienie, niedociśnienie lub skaczące ciśnienie tętnicze
• Niewydolność oddechowa
• Ogólne wyniszczenie organizmu (niezależnie od jego przyczyny)
• Aktywne infekcje bakteryjne (w tym gruźlica) oraz wirusowe
• Epilepsja (padaczka)
• Aktywna zakrzepica żył głębokich oraz zakrzepowe zapalenie żył
• Cukrzyca (stanowi przeciwwskazanie wyłącznie dla terapii termicznej; tryb atermiczny może być stosowany po konsultacji)

Miejscowe ograniczenia w stosowaniu terapii (w obszarze zabiegowym):

• Metalowe, cementowe lub tworzywowe implanty medyczne
• Wkładka domaciczna zawierająca elementy metalowe
• Aparat ortodontyczny lub piercing (jeśli nie ma możliwości ich usunięcia, a zabieg dotyczy tej okolicy)
• Tatuaże lub makijaż permanentny w miejscu zabiegowym (ze względu na ryzyko obecności cząsteczek metalu w barwnikach)
• Żylaki
• Stany zapalne lub zmiany troficzne skóry, podrażnienia lub uszkodzenia skóry, otwarte rany lub oparzenia
• Zaburzenia czucia (brak czucia, hipestezja, hiperstezja) oraz obszary poddane znieczuleniu medycznemu

Akceptacja merytoryczna: Anna Jarosz, Kierownik Działu Rehabilitacji