Autoryzacja tekstu: dr n. med. Emilia Karchier
Autoryzacja tekstu: dr n. med. Emilia Karchier

Przerost trzeciego migdałka u dzieci utrudnia oddychanie przez nos, wywołując chrapanie, stałe otwieranie ust oraz nawracające zapalenia i niedosłuch. Jeśli leczenie farmakologiczne nie pomaga, a u dziecka pojawiają się bezdechy senne lub wady zgryzu, niezbędna jest adenotomia. Zabieg trwa około 30-60 minut, odbywa się w znieczuleniu ogólnym, a mały pacjent najczęściej wraca do domu jeszcze tego samego dnia.
Problemy z górnymi drogami oddechowymi u najmłodszych pacjentów są częstym powodem niepokoju rodziców. Powszechną przyczyną nawracających infekcji, permanentnie zatkanego nosa oraz problemów ze słuchem u dzieci jest przerost migdałka gardłowego, powszechnie znanego jako trzeci migdałek. Choć struktura ta stanowi naturalny element układu odpornościowego i pomaga w walce z drobnoustrojami, jej nadmierne powiększenie może prowadzić do szeregu konsekwencji zdrowotnych. W takich przypadkach laryngolog może zalecić zabieg zwany adenotomią.
Warto pamiętać, że decyzja o operacji zawsze opiera się na wnikliwej ocenie korzyści i ryzyka. Lekarz bierze pod uwagę nie tylko stopień powiększenia tkanki chłonnej, ale przede wszystkim nasilenie objawów klinicznych utrudniających codzienne funkcjonowanie dziecka.
Migdałek gardłowy to pojedyncze skupisko tkanki chłonnej zlokalizowane w części nosowej gardła, czyli głęboko za nosem i ponad podniebieniem miękkim. Z tego powodu nie można go zobaczyć podczas oglądania gardła przez otwarte usta – wymaga to użycia specjalistycznego lusterka laryngologicznego lub giętkiego endoskopu (fiberoskopu).
Głównym zadaniem trzeciego migdałka w pierwszych latach życia jest ochrona organizmu przed patogenami wnikającymi przez drogi oddechowe:
W sytuacjach, gdy dziecko przechodzi infekcje bardzo często, tkanka migdałka nie nadąża wracać do swoich pierwotnych rozmiarów. Pozostaje stale powiększona, co zamiast chronić, zaczyna mechanicznie blokować przepływ powietrza przez nos.
Przerost trzeciego migdałka daje charakterystyczny zespół objawów, które rodzice mogą łatwo zauważyć podczas codziennego funkcjonowania dziecka. Objawy te wynikają bezpośrednio z mechanicznego ograniczenia przestrzeni w nosogardle.
Do najczęstszych sygnałów świadczących o konieczności konsultacji specjalistycznej należą:
Nie każdy przypadek powiększenia trzeciego migdałka wymaga natychmiastowej operacji. Jeśli objawy pojawiają się jedynie w trakcie infekcji i mijają po jej wyleczeniu, najczęściej stosuje się leczenie zachowawcze, obejmujące m.in. donosowe glikokortykosteroidy zmniejszające obrzęk tkanki chłonnej.
Istnieją jednak silne wskazania medyczne, przy których odkładanie zabiegu adenotomii mogłoby niekorzystnie wpłynąć na rozwój dziecka:

Przed zabiegiem konieczne jest wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych z krwi, w tym morfologii oraz czynników krzepnięcia, co ma duże znaczenie dla bezpieczeństwa procedury. Dziecko musi być całkowicie zdrowe w dniu operacji – od ostatniej infekcji dróg oddechowych powinny upłynąć co najmniej dwa tygodnie. Ważnym elementem przygotowania jest również rozmowa z dzieckiem i oswojenie go z sytuacją pobytu w placówce medycznej.
Sama operacja przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym, dzięki czemu mały pacjent nie odczuwa bólu i nie pamięta przebiegu procedury. Adenotomia jest zabiegiem o stosunkowo krótkim czasie trwania, trwającym zazwyczaj około 20-30 minut. W większości nowoczesnych placówek medycznych zabieg ten realizowany jest w trybie chirurgii jednego dnia. Oznacza to, że jeśli proces wybudzania przebiega prawidłowo i nie występują żadne niepokojące objawy, dziecko może zostać wypisane do domu jeszcze tego samego dnia, po kilku godzinach obserwacji na oddziale.
Przeczytaj więcej o metodach leczenia
Gojenie po usunięciu trzeciego migdałka przebiega zazwyczaj stosunkowo szybko i jest znacznie mniej bolesne niż w przypadku operacji migdałków podniebiennych u dorosłych. Przez pierwsze 2-3 dni po zabiegu dziecko może jednak odczuwać niewielki ból gardła lub dyskomfort podczas połykania, który z powodzeniem można łagodzić standardowymi lekami przeciwbólowymi zaleconymi przez lekarza.
Podczas domowej opieki pooperacyjnej należy pamiętać o kilku istotnych wytycznych:
Tak, istnieje niewielkie ryzyko ponownego odrostu tkanki chłonnej, zwłaszcza jeśli zabieg został przeprowadzony u bardzo małego dziecka (poniżej 3. roku życia).
Zaleca się, aby dziecko pozostało pod domową opieką i nie uczęszczało do żłobka, przedszkola lub szkoły przez okres około 7-10 dni po zabiegu. Pozwala to na pełne wygojenie rany i ogranicza ryzyko złapania infekcji w dużych skupiskach ludzi.
Sam zabieg jest całkowicie bezbolesny, ponieważ wykonuje się go pod narkozą. Po wybudzeniu i w pierwszych dniach w domu dziecko może odczuwać dyskomfort przypominający lekkie zapalenie gardła, który łatwo kontrolować standardowymi syropami przeciwbólowymi.